Et gesäit aus wéi wa mer nach eng kéier iwwert d’Katy Perry schwetze mussen. Hat war, wéi mer all wëssen, um Rock Werchter souwéi och an der Rockhal. Jo, d’Concert’e ware gudd, mee do bleift nach déi Saach mat den Texter. “Ur so gay” an och “I kissed a girl and I liked it” hu souwuel d’Kierch wéi och d’Gay-Community verstéiert. Mir maachen eng (kleng) Analys.

Bei Capitol krut hat keng kreativ Grenze gesat. Nët ze vergiessen dass et fir all Lidd wéinstens Co-Credits krut wat also bedeit dass et iwwerall opmanst matgeschriwwen huet. Am November 2007 ass de Marketing lass gaang an dat mat dem Video fir “Ur so gay”. Och koum eng digital EP raus mat där online d’Buzz-Machine ugefeiert gouff; dat huet geklappt:”It started getting passed around and really took off when Blender reported on it and Madonna said she liked it.“

Wéi gesot, dat war Enn 2007. Schon e bëssen iwwerraschend dass Capitol him mat deem CV e Blanko-Scheck ausstellt. Parallele mam Lily Allen goufe spéitstens public wou die zwee sëch an transatlantëschem pseudo-Sträit verwéckelt hunn. Mee genuch Wierder doriwwer, mer sinn hei net beim NME.

Also, homophob?

Wourop mer jo eigentlech aus waren ass eng Äntwert op d’Fro: Homophob Texter oder nët? Bei “Ur so gay” ass dat schnell beäntwert. An engem Interview mat dem Blog the new gay seet hat:”It’s not a negative connotation. It’s not “you’re so gay,” like “You’re so lame,” but the fact of the matter is that this boy should’ve been gay. I totally understand how it could be misconstrued or whatever. The video we did a while ago on a budget of little to nothing, it paints that same picture.” Hat hëllt kloer Positioun a fügt bäi: “My closest friends happen to be gay… I came from a very strict household, where any of that taboo stuff was wrong. I don’t say I hate where I came from, I love my parents and was happy to… have that opportunity to grow, but I came from a strict, suppressed household where that was wrong.” Kuckt ee sëch de Video un da kann ech opmanst fir mëch behaapten: verdächteg? Jo; full-frontal homophob? Nee. Gëtt awer domat gespillt? Absolut.

A bei “I kissed a girl…”, ass et do anescht? Nee. Ech gesi keng direkt homophob Textzeilen. Verdächteg ass zum Beispill dës aus dem Kontext gerappte Linn “It’s not what good girls do, not how they should behave” mee ween de ganzen Text liest wäert gesinn: Homophobie ass anescht. Wéi ass et zum Beispill mat dëser Linn: “Hard to resist, so touchable, too good to deny it” oder och “You’re my experimental game, just human nature” ? Dat kléngt dach éischter no engem natierlechen (!) Drang zum gläiche Geschlecht. Dat kléngt éischter no agebauter Funktioun wéi Perversioun. Soit, mer kéinte paragraphelaang semiologësch Diskussiounen iwwert di 24 Text-Zeilen hale mee dat maache mer nët. Mir sinn hei ëmmer nach an der Pop-Welt, do sollt een nët ze wäit siche goen.

Shock and awe

De ganze Song ermontert zur gläichgeschlechtler Knutscherei, d’Protagonistin schwäermt vu séngem deviante Verhalen (deviant aus der Siicht vun enger heterosexueller Fra) an hofft dass säi Frënd domat kloer kënt. Schlussendlech geet et ëm näischt méi wi d’Brieche vun engem Tabu an dat ass sou al wéi d’Popgeschicht selwer; dass een domat richteg vill Ö’e maache kann ass mindestens genau soulaang gewosst.

Lesbescht (Party-)Gefummels als Sujet vun engem Pop-Lidd ass mëttlerweil méi als Verkafs-Argument, jo souguer als Business Model vu ganze Muséksprojet’en ze gesinn (cf. Madonna/Britney; t.A.T.u.). Dem Katy Perry säi Papp ass Paschtouer, hat selwer kënt riwwer als eng liicht moderniséiert Versioun vun enger jonker Hausfra aus de 50′er. Schéi mee an den 00′er Joeren nët intressant genuch fir dem Mainstream ze gefalen. D’Konzept Katy Perry brauch Schock-Potenzial, et brauch Drama; virun allem vis-à-vis vun der stets provozéierbarer Konkurrenz aus good ole’ England, dem Lily. Do kënt déi ganz “Lesbe-Saach” grad richteg. Säin Image funktionéiert an et gëtt Tonne Buzz generéiert. Dee Blanko-Scheck vu Capitol, vir dee gëtt et schliisslech e Grond.

Dofir dass semi-latent Homosexualitéit dofir benotzt gëtt séng Placken ze verkafe kann een hat veruerteelen. Dat ass, aus ménger Siicht, falsch. Mee, traureg wéi et ass, an der Welt vun der Popmusék huet ee scho Schlëmmeres gesinn. Homophobie nee, opmanst nët direkt. Lezploitation? Absolut. Op dat manner schlëmm ass? Dat muss eise Philos-Büro entscheeden. Ech schléissen of mat de weise Wierder vum Beth Ditto: “To her, it’s just this party song. But as a gay person, it’s like, ‘Oh, of course this straight person singing about kissing a girl goes straight to Top 40 and people buy this record. Who can give a f**k about real gay people?”

Zréck op de Kierchbierg.

mg

]]> http://e411magazine.wordpress.com/2009/07/30/katy-perry-a-lezploitator/feed/ 3 e411magazine katy-perry_21_banner http://e411magazine.wordpress.com/2009/07/29/snowpatrol-live-bei-dir-doheem/ http://e411magazine.wordpress.com/2009/07/29/snowpatrol-live-bei-dir-doheem/#comments Wed, 29 Jul 2009 10:23:52 +0000 e411magazine http://e411magazine.wordpress.com/?p=232 Continue reading →]]>

Réicht gëschter hu mer e klenge Review zu dem Snowpatrol-Concert zu Lëtzebuerg online gesaat. Do mëcht et Sënn op dës Initiativ hinzeweisen déi mer illustrativ an engem klengen, spontanem Dialog verstoppt hunn.

Haut schon eppes vir?

Eh nee nët sou richteg. Wisou?

Woah, ech stellen hei d’Froen!

Ok ok, mee wat ass dann?

Loscht Snowpatrol live ze gesinn?

Hell Yeah! Wou??

Haut den Owend. Se spille live zu Hamburg, dat gëtt ab 20:00 per Livestream vun hirer Säit aus iwwerdroen. Fäin he?

Oh gott immens! Wéi ass de Link?

http://www.uk-sounds.de/snowpatrol/

Wei gewosst waren mir vum E411 jo zu enger Rëtsch um Rock Werchter an der Belge. (Daat war iweregens tiptop, méi doriwer gëtt et um Enn vun der Festival-Saison.) Den Werchter iwerzeegt all Joërs erem mat engem Wahnsinns-Line-Up, wou een net méi wees ween dann elo den méi bekannten Headliner soll sin.

Keen Headliner am klasseschen Sënn, mee awer en point fort, war ouni Zweifel dem Katy Perry säin Optrëtt. Éischter duerch Zoufall am Samschden Nomëtteg bei der Marquee gelandt, sin eis zu puer d’Oueren opgangen: d’Joffer mecht daat jo wirklech,wirklech gudd… Et ass net eis Musik, an awer hun mir eis gudd ameséiert. Wei schéin dass et dann den Méindeg drop (6.Juli) och an der Rockhal war. Sou konnten mir dunn déi 2 Saachen back-to-back mateneen vergläichen: eng Performance op engem Festival, an eng op engem vum Atelier organiseierten Concert wou de Public aus richtegen Fans besteed. An ouni Witz, et war en richteg gudden Concert. Hit-Single, Balladen, Rock, Pop… Waat wëlls du, du kriss et. Daat huet eis dunn zwar net mei sou iwerrascht nom Werchter, mee d’Katy Perry am Hello Kitty-Dress ass stëmmlech an musikalesch op der Héicht. Vill Rosa Flamingo’en, vill roud Déco, vill Humor, an iwerall den eroteschen Clin d’Oeil deen een sech bei him erwaard(“What’s the luxembourgish word for Penis?”). Souguer “Can’t Stop me Now” vun Queen huet hatt mat senger Band gecovered – an ass warscheinlech den beschten Queen-Cover deen ech zanter langem héieren hun.

Datt d’Rockhal während 70min déi gréissten Crèche am Land war ass méi wéi normal. D’Mammen an Pappen hun brav am Smoker’s Paradise hieren sauren Crémant gedronk (virun allem Mammen) an hun sech mat Schokola iwerzunnen Äerdbier, frësch aus dem Rockhalicious, eng no der aanerer eran gestach. Mee  gudd, sou muss daat sin wann een d’Katy Perry kucken geet: einfach mat Cliché’en spillen.

Dësen Samschden stoung Snow Patrol grouss an eisem Agenda. Spéistens mat “Chasing Cars” haaten sie hieren internationalen Radio-Duerchbroch, och wann e puer Joëren virdrun “Run” schon e Riesen-Hit fir d’Band war. Daat zitt awer leider emmer rem eng Partie vun Leit un dei dann och nemmen während deenen Lidder klappen, sangen an päifen, an fir de Rescht gett gebraddelt. Naja, sou ass daat eben.

Mee och beim Gary Lightbody an Co.  kann een nëmmen soën dass et en Concert war op extrem héigen Niveau an iergendwei gin ech d’Gefill net lass wéi wann Snow Patrol déi éischt Band zanter langem wier déi souguer mat Nuancen spillt. Mee waat nach vill méi opgefall ass, ass déi Einfachheet mat däer sie opgetrueden sin, den Kontakt mam Public sichen an sech och net ze schued sin fir en Lidd ofzebriechen wann et engem am Public schlecht gin ass (en Geste deen en leider net oft genuch gesäit).

Kloër, fir vill Leit ass daat waat Snow Patrol maachen “Girlie-Schäiss”. Mee weivill Leit déi daat mengen hun sech dann schon wirklech eng Keier mat hierer Musik auserneen gesaat? Warscheinlech net vill. Dreckeg Guitaren fënnt een en Masse an hieren Lidder wann et daat sollt sin. Sou wei bei U2 och: op der enger Säit Balladen, op der aanerer Rock. Just dass Snow Patrol manner grouss sin, an keng Sonnenbrëller unhunn. An och nie fir en Nobelpräis sech selwer wellen an Szene sëtzen.

Soit, ech wees net waat eng Grupp oder souguer en Mensch muss man fir sympatesch ze sin, fir enger Majoritéit vun den Leit ze gefaalen. Mee ech tippen drop dass d’Jongen aus Belfast deem Ideal extrem no kommen. Hir Musik war gudd, an ass och nach emmer gudd. An mat “The Lightning Strike” als éischt Zugabe (16min, 3 Deeler), weisen Snow Patrol dass et an Zukunft souguer nach en Schratt weider fir sie kann goën. En Schratt eraus aus dem Eck an deen vill Leit sie zu onrescht stiechen.

De läschte Concert vum Dudelange on Wheels Skate-Festival huet Christal&Crack ginn. Fir et kuerz ze maachen, WOW. Schwéier soen op et wéinst dem diddelénger Tonus oder wéinst de Jongen an de roude Beenkleeder ass. Mee Allah, Vishnu an Abraham, wat sinn déi oofgaang!

p.s.: Bei Vimeo kann een de Video an HD gesinn…

mir wëssen dass der ënnert eis sidd. Mir wëssen dass der eng Radiosendung hutt. A mer wëssen dass der heinsto Party (cf. Poirier&MC Zulu) maacht. An alles wat een nach nët iwwert Dubstep weess an nie gefrot huet wëll een duecht et wir onintressant a souwéisou eegal ass an dëser Documentatioun. A fir dass mer sëcher sinn dass der se och kuckt maache mer an engem Mount e schrëftlëchen Test. An jo, deen zielt fir d’Moyenne. Dub up and away.

via Spex

Dub Echoes Site

Et ass Festival-Saison, dat mierkt een un all de Bännercher ronderem den Handgelenker. Wanns de grad an engem Café sëtz, kuck ronderëm dëch, et stëmmt. An sou kommen och mir grad vum Rock Werchter rëm an haten dowéinst wéineg Zäit fir dëse Photo-Essay vum RAF09 op d’Netz ze kréien. Mee hei ass en.

Et huet kee Wärt mat deem aale Pro/Kontra-Spillchen unzefänken, déi Diskussioun ass souwéisou scho gelaf; wat mer just wëlle soen ass: Rock on Atelier, Rock on lokal Rock-Szen a virun allem Rock (on) a field in the middle of goddamn nowhere!

all pictures copyright max gindt

www.rockwerchter.be

Let’s get it started!!!

D’Fête de la Musique an d’Festivitéiten ronderem Nationalfeierdaag hun eis den Mond wässeresch gemach op vill vun den Artisten déi dëst Joër d’Chance hun virun engem ausverkaaftenen RAF ze spillen. Déi eng sin bekannt, déi aner kennt een emmer nëmmen vum “héieren soën”.

Den Unfank machen Natas Loves You, eng nach relativ nei Band wou d’Memberen awer all op vill Erfahrungen aus aaneren Projet’en kënnen zreck gräifen (Glitter&Trauma, Holy National Victims).  Den Schwéierpunkt läit bei hinnen op Beatles-like Melodien, mat lichten Psychedelic Unsätz. Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band anno 2009, quoi.

Everwaiting Serenade kennen d’Gefill mat international Spetzen-Acts op der Bühn ze stoën an virun ganz,ganz villen Leit ze spillen. Everwaiting Serenade hun nämlech dierfen um Wacken Fesival spillen nodeems sie den Metal Battle gewonnen haaten 2008. Metal, Hardcore, Metalcore, Progressiv-Elementer….je, d’Lëscht ass laang vun den Klassifikatiounen déi een hierer Musik bis elo zougeschriwen huet. Hieren Album Lungwork ass haard, schnell, an sëcher net RTL-frëndlech. Mee Everwaiting Serenade zeihen hier Saach konsequent duerch an fannen mëttlerweil och am Ausland bei den Fachjournalisten an Fans lues a lues zu verdingtem Ruhm.

Mat Mutiny on the Bounty geet et dann no den herrlech charmanten Eagles of Death Metal weider. Laang war et roueg em sie gin mee elo ass en endlech do: Danger Mouth heescht hieren éischten full-length Album an ass zanter gudd 2 Wochen ze kréien. Dräistëmmeg gett hei gesongen, gejaut, ge-”whooot” (jo, MOTB sangen och well) an einfach nemmen gerockt. Hier Entwecklung iwert déi lescht Joëren huet sie zu enger vun den beschten Gruppen gemach, mat Lidder déi emmer technesch unsprochsvoll klengen, vill Taktwiesselen, engem Guitarist deen sech d’Fangeren wond spillt an engem Songwriting deen op den Punkt bréngt fir waat sie stin. Mutiny klengen emmer catchy, nie unstrengend, d’Lidder “gin gudd an d’Ouer” an sin live eng Gréisst am Grand-Duché and beyond. Et ass MathCore op héigem Niveau, verwurzelt am Hardcore an erënnert un Refused, At the Drive-in an un Minus the Bear. Zanter dEFDUMp en Strëch ennert hier Geschicht gezunn hun, klafft en Lach an der Szene waat keen ze fëllen kennen schénkt an och keen richteg fëllen wëll. Mee wann MOTB sou weider fueren, firwaat sollten sie net eventuell capabel sin den Wee deen dEFDUMp fir gangen sin, weider ze goën?! Mir sin opallefall iwerzeegt!

Ongewinnten Téin brengen de Läb mat op Réiser. Ongewinnt an deem Sënn dass et Hip-Hop mat lëtzebuergeschen Texter ass. Ween lo d’Aen verdréint, dénkt bestëmmt un sou super Saachen wei Gentle MCs oder Toxic René, an wei lächerlech dass daat mat Momenter war. Op däitsch seet een dofir och “fremdschämen”… Majo dann losst ierch all vun de Läb iwerzeegen, well sie sin éierlech an virun allem glaawwierdeg. Oldschool Hip-Hop, wäit ewesch vun “Gangsta” an “Aggro”, emmer mat engem klengen Clin d’oeil, vill Witz an Humor: “Deen mat der Kaz danzt” heescht hier CD déi se virun puer Méint an engem méi wéi nëmmen vollen Point (Ex-Elevator) virgestallt hun. De Läb machen Stëmmung an sin an punkto lëtzebuerger Hip-Hop ganz wäit fir! Losst ierch sie op kee Fall entgoën.

French for Cartridge ass fir déi meescht Leit warscheinlech déi grouss Onbekannten. Den Duo schafft an liewt  haaptsächlech zu London, wou hier Musik och schon bei Radio 1 an bei BBC Newcastle ze heieren war. Sie an eng Kategorie, an e Genre ze stiechen ass net évident: d’Haaptausrichtung ass emmer den Rock, mee et fannen sech och Jazz, Blues, Folk an Expérimentell Téin an hieren Titelen erëm. Op allefall sin French for Cartridge eng Entdeckung fir de Grand Public.

Eng weider Band déi een och während der Fête de la Musique konnt lauschteren goën, ass Hal Flavin, déi wuel eenzeg Electro-Rock Band aus Lëtzebuerg déi de Sprong aus den Kelleren eraus gepackt huet an no e.a. Rock um Knuedler, elo den Rock a Field däerf rocken. Mat neiem Material, daat nach méi zum Danzen invitléiert kennen d’Leit sech op Synthesizer-Rock fréen, deen emmer no Prince, Hot Chip oder souguer Kraftwerk klengt. Hal Flavin hun sech weider entwéckelt zu enger fantastescher Live-Band mat engem Don fir Ouerenwiirm!

Rock a Field 2007.  Eng “Virgrupp” huet et nie einfach op engem Festival wei dem RAF: et sin net vill Leit do, an et wees een, déi meescht Leit kommen och net weinst dier, mee weinst engem vun den Headliner. Mee waat ass eigentlech wann des “Virgrupp”, den Haptact an Grond a Buedem spillt, wann alles waat no hier kennt eng Enttäuschung ass? Genau daat ass nämlech den Helium-Rocker vun Billy Talent geschitt: sie haten keng Chance nodeems eng letzebuergesch Band eng hallew Stonn virun hinnen, den Public iwerzeegt huet. Des Band ass Versus You. Punk-Rock deen och Radio-frëndlech ass – déi Hären sin souguer N.1  beim RTL an dësen Deeg. An un Beléiftheet an Fans fehlt et hinnen nët. Den Atelier an den Exit hun sie schon ganz gefëllt kritt. Waat Versus You ausmecht ass d’Energie déi an all Lidd ze spieren ass, et ass eng Éierleechkeet déi een bei deem typeschen Garagen-Sound eraus héiert. Live warscheinlech daat bescht waat eist klengt Land ze bidden huet!!

Den Ofschloss vum Rock a Field, cru 2009, ass fir Minipli réservéiert an et ass wirklech ze hoffen dass d’Leit nët no Kings of Leon direckt fort laafen. Well Minipli, déi eng Art 2. Heemecht am d:cliq fonnt hun, sin méi wéi nëmmen interessant ze lauschteren. Daat huet och den Jury vum Printemps des Bourges sou gesin, an huet Minipli gewielt fir d’Lorraine an den Grand-Duché zesummen, dësen Abrëll ze vertrieden. “Experimental/Rock/Electronica” beschreiwen sie hier Musik selwer. Dem ass näischt dobäi ze fügen, well eppes anescht fällt mir och net dozou an. Et lount sech op allefall ze bleiwen bis ganz zum Schluss!

Et ass ze begréissen datt den Atelier als Organisator vun deem gréissten Festival an der Grouss-Regioun dëst Joër eng zweet Bühn mat op den Site geholl huet an dës Bühn fest an lëtzebuerger Hand gett an den lëtzbuerger Gruppen an Artisten eng Chance gëtt fir sech engem groussen Public – deen international wäert sin – kënnen ze présentéieren. Mir kommen mettlerweil zu Lëtzebuerg eraus aus der angeschränktener Meenung, datt lëtzebuergesch Musik am Verglach mam Ausland emmer de kierzeren géing zéihen. Dest ass absoluten Blödsinn, mee leider bleiwen vill Kënschtler vill zevill ennerschaat. An déi Responsabel déi méih dorunner kéinten änneren (Radio, Telé) machen zwar schon vill, mee leider nach net genuch.

Events wéi den Rock a Field, wou Lëtzebuerg net nëmmen invitéiert mee och présentéiert, droën dozou bäi engem groussen Deel vun den Leit déi lokal Szene ze weisen, déi fir sou e klengt Land wahninneg ofwiesslungsräich an vun enger wahnsinneg gudder Qualitéit ass (an kengem Land sin prozentual gesinn souvill Kanner an Jugendlecher an Musiksschoulen angeschriwen, oder léieren privat en Instrument), mee leider emmer rëm ennerschaat gett. Mee  lues awer secher sin mir op engem gudden Wee der nationaler Musik deen Wäert ze gin deen sie sech schon méi laang verdingt huet.

Et ass den 27. August 1995. Kierchbierg, net wäit vum RTL-Gebai. Daat ass warscheinlech mäin éischten Rock-Concert an d’Gebuertsstonn vun engem neien Hobby fir mech: Live-Concert’en. Vill ass geschitt zu Lëtzebuerg zanter datt d’Rolling Stones bei eis am Land waren, an et muss een schon baal blann, daaf, domm an ignorant sin fir daat net ze mierken. Fir déi Leit déi mir nët wellen gleewen, dann kuckt ierch einfach d’Affichen un vun Atelier, Rockhal, Exit07, d:cliq etc… Den gréissten Event ass mëttlerweil den Rock a Field Festival zu Réiser, an et muss een sech schon baal d’Aen reiwen wann een sech mol duerch den Kapp goën lisst, ween an deen leschten Joëren op der Bühn um Herrschesfeld stoung an daat mat “fréier” vergläicht. Mir sin zwar nach net um Fame-Niveau vun den Rolling Stones unkomm, mee daat Kaliber brauch keen sech z’erwaarden op engem Festival zu Lëtzebuerg. An nee, Metallica kommen nach emmer net an den Josy Barthel.

Mee zreck op Réiser:

An dësem éischten Deel befassen mir eis mat den Internationalen Acts, déi op der “Atelier-Stage” wäerten optrieden.

An leschter Minutt huet den Atelier d’Affiche vum RAF nach mat The Virgins opgestockt, puer Strokes-like New Yorker: jonk, radiofrëndlech, bessen funky an relax ze lauschteren. Sëcher eng Entdeckung, eenzegen Problem: sie spillen als éischt, an aus Erfahrung beweegt sech den Lëtzebuerger Sonndesmoies ongäeren virun Mëtteg aus dem Haus fir op e Concert…

Eng weider Première op der lëtzebuerger Bühn wäert et fir déi ënglesch 2-Mann-Band The Ting Tings gin. Hier Titelen „Shut up and let me go“ an „That’s not my name“ sin déi warscheinlechst onvergiessbarst Pop-Rock-Radio-Lidder aus deenen leschten  Méint an wäerten sëcher och den Public un d’Danzen kréien. Live absolut iwerzeegend!!

Last Resort“ war hieren Duerchbruch an zugläich och den eenzeg nennenswerten kommerziellen Succès deen Papa Roach bis elo haaten. Datt se méi drop hun, dovunner kennen mir eis dann den 28.Juni iwerzeegen.

Aus Berlin kennt den Peter Fox, Frontman vun Seeed. An Däitschland iwerschloën sech d’Médien mat Luew fir säin éischten Solo-Album deen hien am Juni sengen Fans zu Lëtzebuerg och endlech présentéieren kann, nodeems säin fir Febraur geplangten an schon ausverkaaftenen Concert am Atelier huet missen ofgesoot gin. No Culcha Candela (Stemmung: Jo, Musik: Fail!) am leschten Joër, ass den Hip-Hop Act dës Kéier en Volltreffer.

Razorlight probéieren mat neiem Material un den Succès vun hieren Nr.1 Hits America an In the Morning un ze knöpfen. Mat Wire to Wire ass hinnen daat mëttlerweil schon zum Deel gelongen. No The Kooks 2008, ass mat Razorlight an hierem exzentreschen Sänger Johnny Borrell, erem en vun den erfollegräichsten Post-Britpop (Betounung op Pop) Acts op Besuch.

Losst ierch net vum Numm vun der Grupp täuschen: Metal ass daat net waat den Jesse Hughes an den Josh Homme (Queens of the Stone Age) machen. Mat hierem old-fashioned Rock an dem charismateschsten Macho als Sänger deen een am Business aktuell kann fannen, kennen d’Leit sech drop verlossen datt d’Herrschesfeld am dreckegen Guitarren-Sound vun Eagles of Death Metal wäert ennergoën. (Fir mei Infos, E411 Magazine N.1, mat enger Concert’s Reportage vun hierem Gig zu Bréissel am Februar)

Franz Ferdinand aus Schottland, déi 2006 den éischten Rock-A-Field geprägt hun (nierft deem wahnsinns Donnerwierder), kommen mat engem neien an zimlech,zimlech gudden Album am Gepäck. Virstellen misst een sie schon net méi. Ween sie awer nach net kennt: lo ass de Moment!

Eng aaner Zort vun Family Affair sin Kings of Leon. 3 Bridder an hieren Cousin, aus Tenessee, hun fir vill Musiksjournalisten DEN album vum Joër 2008 eraus bruecht, an et ass eben och mat Only By the Night wou sie hieren kommerziellen Duerchbroch konnten feieren. Sex on Fire an Use Somebody sin bis elo, och waat Airplay-Geschichten ungeet, d’Rock-Singlen vum Joër.

Mat deem nominell gréissten an warscheinlech attraktivsten Line-Up vun senger nach jonker Geschicht, versprëcht den Rock-A-Field dëst Joër DEN Event an der Groussregioun ze gin. Ausverkaaf ass et schon puer Wochen, keng Chance also fir déi déi sech nach net décideiert haaten.

Fir déi déi allerdings hieren Ticket hun, stellt sech dës Fro:

ROCK A FIELD FESTIVAL : 28.06.2009

Get ready for some bass! KWISTAX and TMI have selected the best, the rarest and heaviest around! Through this 19 track long mix, they present their dark and disturbing look on current dubstep. MAËLAN from the Brussels STAINAGE label is the one carrying the rhythm with his war cries throughout the mix. The genius of MONSIEUR D. came up with a special packaging that is an experience of its own: each cd comes with a serigraphed poster of 36×36cm that we’ll leave up to you to discover…

>>

12th Planet — Hell-O (Smog)
Mrk1 — Dubelek (Contagious)
Kutz — Taranchula (Soul Jazz Records)
Jakes & Joker — 3klane (Hench)
Ac Slater — Hello (Nightshifters)
High Rankin — You, Me, And The Devil (Suicide Dub)
Rob Sparx — Sludge (Audio Freaks)
16 Bit — PCP (Urban Essentials)
Conscious Pilot — Hash N Hydro (Shift Recordings)
Ed Solo — Watch Your Eyes (Sludge)
Skism — The Blank (Wicky Lindows)
Jakes — In Tha Place To Be (Hench)
Reso — If Ya Cant Beat Em (Civil Music)
Dz — Break It Down (Badman Press)
Downlink — Moonrock Badman (Substruk Records)
Syntonics — Material (Bombaman Remix) (Lo Dubs)
Gemmy — Tower Mast (Planet Mu)
Baobinga Feat Dj Nasty — State Of Ghetto Jackin (Trg Remix) (Trouble & Bass)
Marco Del Horno — Samurai (Rusko Remix) (Bullet Train)

Buy it for 5 euros here:
www.lostinmusicrecords.com “LOST IN MUSIC” 3 Plattesteen 1000 Bruxelles BE
www.montanashop.be “MONTANA GALLERY” 19 Rue de la Madeleine 1000 Bruxelles BE
www.exit07.lu “EXIT 07″ 1 Rue de l’Aciérie 1024 Luxembourg LU
www2.extrabold.eu “EXTRABOLD” 24 Av. de la Liberté 1930 Luxembourg LU

A series of exclusive limited edition t-shirts will be available in june too, so stay tuned!

www.myspace.com/djnanni / www.myspace.com/tmiradioara